• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Dutch Danish English Finnish French German Italian Norwegian Polish Spanish Swedish
  • eliseladysosk.jpg
  • giullasosk.jpg
  • p1020351sosk.jpg
  • p1060596sosk.jpg
  • slide1.jpg
  • slide2.jpg
  • slide3.jpg
  • slide4.jpg
  • sosceasarklein.jpg
  • sosceasarklein2.jpg
  • soswetwindyklein.jpg

Eindelijk in de nesten

In de nesten zitten, da's niet zo leuk. Maar hier wel. Want na een handjevol nesten in de 25-jarige O’Conloch kennel betekent het leven na zeven lange jaren zonder.

Zonnen in zonovergoten najaar 2005: vijf pups van Echlin O'Conloch en Redwing White Lightning

Moeder is Redwing White Lightning (roepnaam Clancy), geboren in 2002 in Kentucky, VS. Haar vader Mike Mulcaire heb ik in 2001 zien winnen tijdens trials van de toen vijftigjarige National Red Setter Field Trial Club in het Kentucky Wildlife Reservate. En d’r moeder plus uitgebreide familie bewonderd in de Redwing kennel van Jean Plummer.

 

Stichting Oorspronkelijke Setters Zonnen in zonovergoten najaar 2005: vijf pups van Echlin O'Conloch en Redwing White Lightning

   

In het museum

Clancy’s ouders zijn ingeschreven in twee stamboeken: de vader in het Field Dog Stud Book, de moeder bij de American Kennel Club. Het FDSB richt zich op werkhonden, terwijl de AKC merendeels showhonden herbergt, Hitch Hiker was uit een handjevol werkhonden bij de AKC.

Bekendste voorouder van beide Ieren is Sulhamstead Norse d’Or gefokt door de beroemde Florence Nagle en diens bekendste nakomeling is Clancy O’Ryan, die in de Hall of Fame van het jachthondenmuseum in Tennessee is opgenomen.

Brug tussen werelden

Omdat er in de VS een flink conflict is tussen fans van werkhonden en van showhonden, erkennen beide stamboeken elkaar niet voor wat betreft registratie. Clancy slaat dus een brug tussen twee werelden.

Omdat de FCI en daarmee onze Raad van Beheer alleen met de grootste zaken doen (da’s de AKC) kwam Clancy in de knel. Gelukkig is uiteindelijk het besluit genomen om haar in te schrijven in een bijlage van het Nederlands Honden Stamboek.

Terug aan top

Clancy hielp in 2004 de Ierse setter terug op het podium bij veldwedstrijden door tijdens drie outings tweemaal in de jeugdklas een derde prijs en eenmaal een eervolle vermelding te halen. Ze was samen met de vader van dit nest, Echlin O’Conloch, bij de vier vertegenwoordigers van het nationale team voor het Europees kampioenschap 2005.

Het nationaal team
Het nationaal team: vlnr Echlin O'Conloch, Redwing White Lightning met Henk ten Klooster en Pallas Green Finnegan en Harry van Gerard Mirck 

 

Echlin is al sinds zijn jonge jaren bij die nationale top vier voor het EK. Zijn zussen en broers zijn actief als gezelschapshond, maar scoren ook in allerlei doe-activiteiten. Zo zijn beide zussen Ealga en Elan respectievelijk actief als tophond voor flyball en allround jachthond in Zeeuws Vlaanderen. Een geluksvogel, Egan, zit tussen de korhoenders in Finland. Anderen (naast Echlin ook Eagle) lieten hun neuzen onder meer op veldwedstrijden zien.

 

Foto: Even uitwaaien aan het strand vlak voor
vertrek naar Finland: Egan O'Conloch
Stichting Oorspronkelijke Setters

Even uitwaaien aan het strand vlak voor vertrek naar Finland: Egan O'Conloch

Historie van Harp

In Echlin is niet alleen de geschiedenis van de 25-jarige kennel vastgelegd, maar ook van ver daarvoor toen ik als onbezoldigd kennelhulp mocht helpen in de O’Cuchulain-kennel waar in de jaren zestig de eerste na-oorlogse import uit Ierland rondliep: Derrycarne Harp. Echlin is de zesde generatie op haar. Hij heeft vooral veel Iers gefokte werkhonden in de stamboom. Meerdere malen heeft Echlin als illustratie gediend voor de ideale Ierse setter die kan werken en er goed uitziet. We zijn dus blij dat er weer jonge Echlins rondlopen op deze aardkloot.

Echlin O'Conloch
Echlin O'Conloch

Lentenieuws

We zijn met Clancy volop in de race geweest voor het EK 2006. Eerst trainen in Denemarken, januari. Ze liep de sterren van de hemel en scoorde fraaie punten op patrijs en fazant. Totdat loopsheid haar tijdelijk uitschakelde.

Gescheiden van haar kennelpartner Echlin nam de laatste het stokje tijdelijk over in volgende trainingssessies. Na trainingen in Zeeuws Vlaanderen begin februari leken de hormonen uitgespeeld. Zo werd het vaste koppel weer bij elkaar gebracht. Even nog een check en ja: als goeie vrienden lagen beiden op de bench.

Op fraaie velden in Roxheim (Duitsland) pakte Clancy rap haar plaats in het Nederlandse EK-team. Vooral in koppelloop met Pallas Green Ginney van Harry Stronk zag je beide Ieren als zwaluwen op vier poten naar de horizon gaan. Pure passie. Beiden werden als eersten met lof geselecteerd voor het Oranjeteam. Intensieve trainingen volgden.

Gezonde ziekte

Kommer en kwel: tijdens veldwedstrijden in Petrieux (Belgie) en Griendtsveen was de passie van Clancy foetsie. En ze werd alsmaar dikker en dikker. Bij de dierenarts klonk na een scan: Het is een gezonde ziekte. Weg EK-kansen. Zo kon de achtjarige Echlin alsnog een plaats innemen in het EK-team. Goedgemutst gaat de eigenlijk al wat te oude Ier mee om een bijna volle week te werken op Franse velden. Da's namelijk zijn lust en leven.

Wat warms wekt wreed in het holst van de nacht, 6 april. Vruchtwater! Je kijkt achterom en ontwaart Clancy. Stiekem heeft ze zich genesteld op bed en daar haar eerste pup op de wereld gezet. Daar ligt proppie Giulla, Ierse setter op Madurodam-formaat. Gwynn, Guinness, Grouse, Grianne, Gweehin, Gadhra, Grace, Gara, Garvey, Grady, Giulla Redskin en Griffy volgen in het puppyhol in de woonkamer.

Bij zonsopgang ligt er een tevreden nest van dertien jonge telgen.

Henk ten Klooster, aangepast 6 april 2006.


Terug op het nest: Giulla

Als een dweil glijdt een tong over mijn gezicht. Geen ontkomen aan, wakker worden. Trots staat de dader fier naast het bed. Terwijl je de slaap uit de ogen wrijft, komt er nog een flinke hondenpoot achteraan. Klaarwakker nu. Verrek, dat is Giulla. Precies op de plek waar hij geboren werd, komt onze gast uit Canada me wekken. Ofwel hoe wellicht de meest bereisde setter ter wereld zijn wieg weet te vinden. Stiekem, dat wel.

Je ontkomt er niet aan om al ontwakend met het zicht op trouwe hondenogen, om even terug in de tijd te gaan. Naar 6 april 2006. Als er een pardoes een propje setter achter je ligt. Met zijn trotse moeder Clancy ernaast met een blik van heb ik dat niet mooi gefikst? Natuurlijk, de andere nestgenoten komen wel ter wereld op de plek die voor hen bedoeld is.Gaat u even mee terug naar toen? Dat doen we met een aflevering uit Flitsen uit Frisse Neuzenland, zomer 2006..

Dartele Ster van Schiphol

In de stress van Schiphol zijn Giulla en Clancy een eilandje van rust. Doodgemoedereerd lurkt het 51 dagen oude reutje aan de tepels van moeder. Dit tafereel bekoort, de aahhs en oohhs zijn niet van de lucht.

Dierenarts Bob staat intussen in de rij voor het inchecken. Die heb ik meegenomen om ervoor te zorgen dat alles tip top voor elkaar komt, mocht er toch wat misgaan. Er gaat ook wat mis, waardoor de dierenarts zich op het administratieve vlak moet begeven.

Ster van Schiphol is intussen Giulla. Vrijwel de hele balie van Lufthansa loopt even leeg om die pup te aaien. Nog nooit van mijn leven heb ik zoveel mooie vrouwen om me heen gehad. Al kijkt er niet eentje naar mij. Alle ogen zijn gericht op die rode knuffel met dartele sprongen.

Verbaasd ontwaar je hoe een jonge pup vers uit de roedel van een twaalftal nestgenoten zich in een mum van tijd tot dartele wereldburger ontplooit. Eentje die met zijn plezier van het leven alle nieuwe werelden soms letterlijk aan de voeten krijgt.

Tong in aanslag

Zijn staart gaat niet een keer tussen de benen en het hoofd blijft fier omhoog. Met alsmaar de tong in de aanslag om snel een nieuwe fan te veroveren.  Jawel, een stewardessen-neus is minstens even aardig dan je nestgenoot. Moeiteloos tovert de pup een lach op menig gezicht.

Pakweg tien uur later stappen we uit op het vliegveld bij Toronto. Nu heeft de pup de modernste technieken ondergaan, terwijl hij in Broekland niet verder kwam dan stofzuiger en grasmaaier. Voor hem waren tot dan de elementen: wind, regen en zon de belangrijkste levensgeleiders. Tsja en dat racet nu even over de oceaan.

Terwijl de dierenarts een huurauto regelt, stap ik met de pup naar een smalle strook groen langs de snelweg. Prompt poept en piest de pup. Alleen onder de drinkbak is het vochtabsorberende kleedje in de vliegtuigkennel wat nat. Kennelijk heeft ie het de hele vlucht droog gehouden.

Liefde op eerste gezicht

Aangekomen bij de Newtract Farm van de familie Hooft stapt Giulla uit alsof ie hier ook al voor de zoveelste maal rondstapt. Vol energie gaat het op een drafje richting nieuwe eigenares Eliane. Dat is zonneklaar liefde op het eerste gezicht onder de stralende lentezon.

Als we even later al wandelend de Black Creek volgen, de beek die leidt naar een rivier op het landgoed, zie ik aan top van de glooiing de achtergebleven Giulla al druk spelen met nieuwe eigenares. Enthousiast doet intussen zijn baas Henk alles uit de doeken over zijn landgoed en alle dieren die er leven.

Giulla zal ze allemaal wel zien in zijn leven, van stinkdier tot coyote.

Duik in setterverleden op schilderijen

Schilderijen aan de muur verhalen de historie van de nieuwe baasjes. Ooit hebben ze Jowita Kent uit Polen geïmporteerd en bouwden daarmee een aardige stam op. Vaak gaat het om een combinatie mens/Ierse setter, kinderen in de meerderheid. Muren die verhalen van een lange en intense band met die rooie.

Ook flink wat beelden van Ieren vanaf de jaren zestig tonen een rijke historie, eerst in ons land dan Dubai vervolgens Canada. Geen wonder dat de de familie zich niet kon vinden in het Amerikaanse type Ierse setter dat in Canada de boventoon voert, zelfs bij zogenaamde werkhonden.

Heel wat van de gespreksstof gaat over de Ieren van toen. Tsja, er is wat verdwenen in pakweg veertig jaar. Hele families zijn overboord gekieperd omdat ze niet meer aan de jongste trends op shows beantwoorden. Waaronder ook de oorspronkelijke Ier, die zowel op het veld, in huis als op shows kon scoren. Sterke staaltjes van die Ieren passeren de revue, vaak honden waarvan het leven leest als een avonturenboek.

Klaaglijk huilen

Dan zit ik al vierentwintig uur met open ogen. Ook in de riante slaapkamer is het moeilijk de ogen te sluiten, want boekenplanken tonen rap dat de Hoofts veel interesses hebben die mezelf& ook boeien. Ook volg ik het klaaglijk gehuil van Giulla die de eerste nacht alleen doorbrengt en constateer opgelucht dat het ophoudt voordat de nieuwe eigenaren aan hun gevoel toegeven. Dan duurt dat immers meestal nog veel langer.

Daags erop vliegt de tijd onder de lentezon op het gazon en wederom en wandeling door een ander deel van het landgoed. Ieder hoekje heeft hier wel verrassingen, of het nu de dieren of de planten betreft. Giulla slaapt, rent en speelt intussen alsof hier zijn wieg stond en niet op ons bed in Broekland waar hij als eerste van een dertiental ter wereld kwam.

Afscheid van aards paradijs

Tsja je zal maar in een aards paradijs verzeild raken en meteen de volgende dag al weer moeten vertrekken. Maar ik heb er geen enkele moeite mee om hier de eerstgeborene achter te laten.

"Hey Henk ben je er nu alweer", begroet de blonde stewardess me bij instappen in de Boeiing. "Ja maar zonder hond nu", reageer ik. Waarop ze prompt met de beste fles whiskey aan boord komt om goedlachs wat te schenken.

Terwijl het geestrijke vocht door de keel glijdt, overpeins ik weer even dat moment in bed toen je achterom keek en een rood proppie achter je zag met een trotse moeder erbij. Tijd vliegt en hier ook nog letterlijk.

Om een lang verhaal kort te maken, na vliegtuig, trein en bus moet ik het laatste stuk dwars door de bossen van Broekland weer gewoon te voet retour. Die bossen die voor mij niet meer dan bomen waren totdat ik met Ieren en jachtakte op zak alle bewoners leerde kennen. Ik lees de sporen van dieren die ook dit wandelpad kruisten.

Swingende setterlijven

Op pakweg enkele honderden meters hoor ik vrolijk gekef. Aha, de roedel pups is weer wakker.

Als een stip aan de horizon is er ook een vliegtuig. Tsja, dat kan in de toekomst Giulla zijn, op weg naar Georgie bijvoorbeeld waar oude ruines van torens door de Hoofts in een ecologisch toeristisch project zijn omgetoverd.

Terug op het nest is kleintje als eerste bij het hek om me te begroeten. Rap staan er twaalf swingende jonge setterlijven een bonk levensplezier uit te stralen.

Rode stippen racen

Tsja, dat was toen. Maar het is nu 1 maart 2008. Inmiddels is Giulla (door zijn baasjes Victor genoemd) waarschijnlijk een van de meest bereisde setters. Overal volgde hij zijn baasjes, in vliegreizen naar geliefde vakantiebestemmingen als Georgie, Griekenland en Jordanie. En nu even tijdens een ski-vakantie van de eigenaren voor het eerst weer terug op zijn geboorteplek.

Zeker weten, een hondentong werkt beter dan een wekker. Even later racen rode stippen naar de horizon.

Henk ten Klooster, 1 maart 2008. (Voor een foto van Giulla zie Flitsen uit het F- en G-nest).


www.iersesetter.com

 
Naar Boven Naar Boven